Nieuwsbrief Mei 2026 - Je lichaam liegt niet — over lichamelijke grenzen
Lieve jij,
Over het voelen van een “ja” en een “nee”.
Vandaag wil ik een laag dieper gaan.
Naar een plek die altijd eerlijk is.
Je lichaam.
Je lichaam liegt niet.
Het fluistert.
Het spant aan.
Het trekt zich terug…
lang voordat jouw hoofd begrijpt wat er gebeurt.
Maar veel van ons hebben geleerd om daar overheen te gaan.
Misschien herken je dit:
Je zegt “ja”,
maar je adem wordt oppervlakkiger.
Je blijft zitten,
maar je lichaam wil eigenlijk weg.
Je luistert,
maar ergens voel je druk, spanning, of vermoeidheid opkomen.
Dat zijn geen toevallige signalen.
Dat is jouw lichaam dat een grens aangeeft.
En toch…
gaan we er zo vaak overheen.
Omdat we beleefd willen zijn.
Omdat we de ander niet willen teleurstellen.
Omdat we het zelf niet helemaal vertrouwen.
Of omdat we het simpelweg niet meer geleerd hebben om te voelen.
Mijn eigen ervaring
Ook dit stuk kom ik nog tegen in mezelf.
Er zijn momenten geweest waarop ik zo afgestemd was op de ander,
dat ik mijn eigen lichaam niet meer hoorde.
Dat ik bleef geven, bleef aanwezig zijn,
terwijl mijn lichaam eigenlijk al lang “genoeg” zei.
En pas achteraf voelde ik het echt:
de vermoeidheid, de spanning, het leeglopen.
Alsof mijn lichaam zachtjes zei:
"En ik dan?"
Dat moment is confronterend.
Maar ook heel eerlijk.
Want je lichaam wijst je niet af.
Het probeert je terug te brengen.
Wat zijn lichamelijke grenzen?
Lichamelijke grenzen gaan over de signalen van je lichaam.
Over wat voor jou veilig, comfortabel en kloppend voelt.
Dat kan gaan over aanraking, nabijheid, ruimte…
maar ook over energie, rust en belasting.
Een gezonde lichamelijke grens klinkt niet in woorden, maar in gevoel:
– Spanning of ontspanning
– Openheid of samentrekking
– Energie of uitputting
Je lichaam spreekt altijd.
De vraag is: luister je?
Een kleine oefening
Neem vandaag een paar momenten om stil te staan bij je lichaam.
Wanneer je ergens bent, vraag jezelf zachtjes:
– Voelt mijn lichaam open of gesloten?
– Kan ik hier vrij ademen?
– Voel ik ruimte, of eerder druk?
Je hoeft niets te veranderen.
Alleen maar opmerken.
Dat is waar het begint.
En misschien het belangrijkste
Je hoeft niet perfect te luisteren.
Je gaat het soms missen.
Je gaat er soms overheen.
Maar elke keer dat je terugkeert,
elke keer dat je opnieuw voelt…
verdiep je het vertrouwen in jezelf.
Je lichaam is geen vijand.
Het is je kompas.
Je hoeft niets meer vast te houden.
Jij mag zijn.
Warme groet,
Eric
De Bewuste Mens
