Misschien voel je het wel eens:

dat iets niet goed zit…

maar je weet niet precies waar je grens ligt.

Of je voelt het wél, maar je durft het niet uit te spreken.

Grenzen.

We horen er veel over, maar we hebben het zelden echt geleerd.

In mijn praktijk zie ik het elke dag:

mensen die zichzelf voorbijgaan,

niet omdat ze zwak zijn —

maar omdat ze ooit hebben geleerd dat hun gevoel er niet helemaal mocht zijn.

En ik wil eerlijk met je zijn…

ook ik kom dat stuk in mezelf nog tegen.

Onlangs merkte ik dat mijn emotionele grens vervaagde.

Ik voelde zo diep mee met iemand,

ik wilde er zó graag zijn, dragen, begrijpen…

dat ik mezelf onderweg kwijt begon te raken.

Ik zei “ja”,

maar ergens in mijn lichaam zat al een kleine spanning.

Een zachte nee die ik negeerde.

En achteraf voelde ik het heel duidelijk:

dit klopte niet voor mij.

Ik was over mijn eigen grens gegaan.

Niet omdat iemand die grens niet respecteerde —

maar omdat ik hem zelf niet had bewaakt.

En dat deed pijn.

Niet dramatisch, maar stil.

Alsof ik mezelf een beetje had achtergelaten.

Misschien herken je dat wel.

Dat je “ja” zegt vanuit liefde,

maar eigenlijk over je eigen grens heen beweegt.

Dat is precies waarom dit werk zo belangrijk is.

Wat zijn grenzen eigenlijk?

Grenzen zijn geen muren.

Ze zijn signalen.

Ze laten je voelen: tot hier, en niet verder.

Ze beschermen je energie, je lichaam en je innerlijke wereld.

Er bestaan verschillende soorten grenzen.

Vandaag neem ik je mee in twee belangrijke:

1. De cognitieve grens (je denken)

Dit gaat over je overtuigingen, je mening en je perspectief.

Je cognitieve grens wordt overschreden wanneer je het gevoel hebt dat je niet vrij mag denken, of wanneer jouw waarheid er niet mag zijn.

Bijvoorbeeld:

– Je voelt druk om het eens te zijn met iemand

– Je twijfelt aan jezelf omdat een ander jouw gevoel wegwuift

– Je past je visie aan om conflict te vermijden

Een gezonde cognitieve grens zegt:

Ik mag mijn eigen waarheid hebben.

2. De emotionele grens (je gevoel)

Dit gaat over jouw innerlijke beleving.

Wat jij voelt, is van jou.

Je emotionele grens wordt overschreden wanneer:

– Iemand jouw gevoelens minimaliseert

– Je verantwoordelijkheid draagt voor de emoties van anderen

– Je je schuldig voelt omdat je iets voelt

Een gezonde emotionele grens zegt:

Mijn gevoel is van mij. Ik hoef het niet te verantwoorden.

Een zachte maar belangrijke waarheid

Grenzen zijn niet statisch.

Ze mogen bewegen.

Ze mogen veranderen.

Soms zeg je “ja”…

en voel je pas later dat het eigenlijk een “nee” was.

En ook dat is oké.

Je mag terugkomen op je woorden.

Je mag zeggen:

"Ik voel dat dit toch niet klopt voor mij."

Je grens is geen contract.

Het is een levend signaal van binnenuit.

Iets wat je steeds opnieuw mag voelen en bijstellen.

Waarom grenzen zo moeilijk kunnen zijn

Als kind leer je hoe veilig het is om jezelf te zijn.

Als jouw gevoelens of noden toen niet volledig ruimte kregen,

kan het zijn dat je vandaag je grenzen niet goed voelt…

of ze niet durft uitspreken.

Dat is geen fout.

Het is iets dat ooit nodig was om je aan te passen.

Maar vandaag mag je iets anders kiezen.

Een kleine uitnodiging voor jou

Sta vandaag eens stil bij dit eenvoudige moment:

Waar voel ik ja?

Waar voel ik nee?

En misschien nog belangrijker:

Durf ik daar zachtjes naar te luisteren?

Je hoeft niet meteen alles te veranderen.

Grenzen leren voelen en aangeven is een proces.

Een terugkeer naar jezelf.

Je hoeft niets meer vast te houden.

Jij mag zijn.

Warme groet,

Eric

De Bewuste Mens